Komt het woonbeleid in het gedrang door te veel besparingen?

De gapende wonde in de begroting wordt steeds groter, en dus ziet de regering zich genoodzaakt besparingsmaatregelen te nemen. Ook het woonbeleid wordt daarbij geraakt: naast het afschaffen van de woonbonus worden ook de renovatiepremie en de huursubsidie hervormd. Het CIB (Confederatie van Immobiliënberoepen) stelt dat het belangrijk is dat dit nieuwe woonbeleid niet alleen een besparingsbeleid mag zijn. Maar is het dat ook?

Besparingen op het woonbeleid

De regering heeft heel wat maatregelen genomen die snijden in het woonbeleid in België. Het afschaffen van de woonbonus (dat 680 miljoen euro moet opleveren) is veruit de bekendste maatregel, maar het is zeker niet de enige. Zo werd een tijdje geleden een hervorming van de renovatiepremies aangekondigd: die worden voortaan in schijven van 3 jaar uitbetaald als belastingvoordeel, in plaats van ze rechtstreeks uit te betalen, zoals dat voordien gebeurde. Daarnaast komt er in 2015 geen extra budget voor sociale leningen en worden bijkomende investeringen die in 2014 zijn gemaakt teruggeschroefd. Tot slot worden subsidies voor sociale huur en sociale koop ingekort.

Pakt de regering ook de structurele pijnpunten binnen het woonbeleid aan?

CIB vraagt van de politiek dat ze minstens een deel van de middelen die bespaard zijn op het woonbeleid gebruikt om enkele pijnpunten binnen het woonbeleid op structurele wijze aan te pakken, in plaats van ze te laten verdwijnen in de algemene begroting. Een mooi voorbeeld daarvan is de uitspraak van minister van Wonen Liesbeth Homans, die stelt dat er vooral ingezet moet worden op sociale verhuurkantoren, terwijl die slechts 1 procent van de vrije huurmarkt innemen. CIB ziet de regering dan ook liever focussen op de private huurmarkt, bijvoorbeeld door een gerichte verlaging van de successierechten.