De Belgian Green Building Council en tal van sectororganisaties trekken daarom aan de alarmbel en pleiten voor één uniforme EPB-aanpak voor heel het land. Zonder gemeenschappelijke methodologie verliest het energiebeleid aan geloofwaardigheid, haken investeerders af en groeit de administratieve chaos, terwijl Europa net meer interregionale afstemming eist.
Méér privékapitaal in tijden van knip op subsidies
De manier waarop een EPB-score wordt berekend, verschilt vandaag nog altijd sterk van gewest tot gewest. Een opvallend voorbeeld is het gebruik van de zogeheten conversiefactor voor elektriciteit. Die factor bepaalt hoe zwaar elektriciteitsverbruik doorweegt in de EPB-score die een pand krijgt. In België hanteert elk gewest een andere conversiefactor. Daardoor krijgt exact hetzelfde huis met eenzelfde elektriciteitsverbruik in elk gewest een andere EPB-score. Straffer nog: de resultaten kunnen tot 30 procent uiteenlopen waardoor een pand in één regio een B label kan krijgen en in een andere een D of zelfs een E.Naast een onduidelijk beeld van hoe duurzaam een gebouw werkelijk is, kunnen die compleet onduidelijke EPB-scores ook ernstige gevolgen hebben voor de lange termijn financiering van CO2-zuinige renovaties, die alleen maar méér en meer verplichte kost zullen worden. In de ene regio zou de bouw of renovatie van een huis zo worden aangemoedigd en gefinancierd, terwijl in een andere regio dit project zou worden ontmoedigd of zelfs bestraft.
Eenzelfde absurde problematiek geldt bijvoorbeeld voor de standaardwaarden die gebruikt worden voor ketels, ventilatoren en hernieuwbare energiesystemen: elk gewest gebruikt zo zijn eigen waarden. Hierdoor kan dezelfde gascondensatieketel in het ene gewest een hoger rendement krijgen dan in het andere, wat opnieuw tot compleet andere EPB-scores kan leiden.
"Al die verschillen, hoe minimaal ook, maken het nodeloos complex voor banken en investeerders die daardoor blindvaren als ze overwegen om in vastgoed in ons land te financieren. Zij hebben immers nood aan duidelijke, transparante en vergelijkbare EPB-scores om risicoanalyses te maken en na te gaan of gebouwen voldoen aan duurzame financieringskaders die onder meer door Europa worden bepaald", klinkt het bij de alliantie die de alarmbel luidt.
"Elke regio mag zijn eigen taal spreken, maar enkel door eenzelfde alfabet te gebruiken zal de stroom van privékapitaal richting kwalitatieve, duurzame gebouwen versnellen. Dit is broodnodig in een tijd waarin renovatiesubsidies stelselmatig teruggeschroefd worden en investering vanuit de privé meer dan ooit nodig zijn."
Niet te missen kans
Eén uniform systeem zal de geloofwaardigheid van België als bedrijfsvriendelijk land aanzienlijk versterken. Maar daar blijft het niet bij: het is ook een manier om de kosten die met deze Kafka gepaard gaan, tot een derde terug te schroeven. Zo zullen de uitgaven van de gewestregeringen aan onder meer software, updates, juridische interpretatie, opleidingen en wetenschappelijk onderzoek gedeeld kunnen worden – iets dat in tijden van besparingen niet onbelangrijk is.Ook vanuit de Europese Unie wordt aangedrongen op meer regionale coördinatie. Tegen eind mei moeten de drie regio's namelijk de aangepaste Europese Richtlijn voor de Energieprestatie van Gebouwen (EPBD) omgezet hebben in gewestelijke wetgeving. Hierin wordt expliciet naar een veel betere samenhang tussen de regio's gevraagd.
"Als we deze kans missen, riskeren de gewesten in gebreke te worden gesteld, wat in eerste instantie het vertrouwen van financiële instellingen en investeerders in ons land niet ten goede zal komen", waarschuwen de verschillende federaties en koepelorganisaties nog.
Daarom roept de Belgian Green Building Council, samen met al haar partners, de bevoegde regionale energieministers nu op om op korte termijn rond de tafel te zitten en te bekijken hoe een uniforme Belgische EPB-methodologie pragmatisch kan worden uitgerold. De aanbevelingen en het bijkomende onderzoek ontvingen de ministers eerder deze week.
