Beauty Matters: Postdigitale schoonheid

Schoonheid in de architectuur is weer belangrijk. Het jongste nummer van Architetural Desing stelt dat na 80 jaar agressieve onderdrukking van het engagement met de esthetiek, de tijdelijke slapende bekommernis met schoonheid weer helemaal terug is. Dit blijkt uit een opkomend vertrouwen in het subjectieve, er leeft een hernieuwde fascinatie voor esthetiek, ondersteund door nieuwe kennis die tegelijkertijd uiteenlopende disciplines omarmt.

Cognitieve

Het digitale ontwerp blijft het architectonische debat beïnvloeden, niet alleen door veranderingen in de productie, maar ook door het vestigen van betekenis. De term postdigitaal werd geïntroduceerd door computationele ontwerpers en kunstenaars, die accepteren dat digitale winst in architectonisch ontwerp wordt aangevuld met menselijk oordeel en cognitieve intuïtie. De wiskundige Ron Aharoni beweert dat wiskundigen met dichters een verlangen delen om zich bezig te houden met schoonheid, wat hen naar kennis leidt. Lisa Samuels, Prof. Engelse taalkunde aan de Auckland University, legt uit dat schoonheid een niet-conceptuele manier van weten is.

Neurowetenschappen

Het vraagstuk gaat uit van een interdisciplinaire benadering van deze heroplevende belangstelling voor schoonheid in de neurowetenschappen, neuro esthetica, wiskunde, filosofie en architectuur. Terwijl het werk van de internationale architecten, zowel in de praktijk als in de academische wereld, die nieuwe esthetiek aan de orde stelt.