Algemeen

Zwaarste stakingsgolf in Duitsland sinds oorlog

Vakbond IG Bau heeft grote instemming voor de maandag te beginnen landelijke bouwstakingen in Duitsland. Sinds de Tweede Wereldoorlog heeft Duitsland nog nooit een algehele bouwstaking aan den lijve meegemaakt. IG Bau is van plan de bouwondernemers dwars te zitten met zware, langdurige golven van stakingen die de sector totaal ontwrichten.

IG Bau meldt brede steun van zusterorganisaties in binnen- en buitenland. Bonden zoals IG Metall hebben concrete steun toegezegd bij het oplossen van logistieke vraagstukken. Zo nodig zullen medewerkers ter beschikking worden gesteld. Bouwbonden uit Polen, Slowakije, Denemarken, Oostenrijk en Zwitserland hebben solidariteitsverklaringen afgegeven.

Vooral de steun van de bond Budowlani uit Polen komt IG Bau goed gelegen. Het grootste groep van de buitenlandse arbeiders op de Duitse bouwplaatsen betreft Polen. Een deel van hen is aan te merken als etnische Duitser en kan staatsrechtelijk geen strobreed in de weg gelegd worden. “We hebben de garantie van gehele buitenlandse personeelsvertegenwoordigingen dat ze mee zullen doen aan onze acties. Al bij de waarschuwingsstaking op 7 juni hebben talrijke buitenlandse bouwvakkers het werk neergelegd”, aldus de bond.

De Oostenrijkse bouwbond Bau-Holz heeft zijn in Duitsland werkzame leden opgeroepen deel te nemen aan de stakingen. Volgens IG Bau bewijzen de - matig betaalde - buitenlanders zichzelf een dienst met het actie voeren omdat de strijd mede gaat over de hoogte van het minimumloon.

Sinds afgelopen maandag geven bouwvakkers in heel Duitsland hun stemverklaring af over de naderende stakingsgolf. Vrijdagavond sloten de stemlokalen. Inzet van de acties zijn 4,5 procent loonsverhoging en de gelijktrekking van de minimumlonen in de nieuwe en oude deelstaten. De werkgevers willen het huidige starre loongebouw ontmantelen en vervangen door een flexibele constructie waarin sterke bedrijven meer betalen dan de zwakkere broeders in de sector. Met hun wens tot differentiatie bouwen de ondernemers voort op de al twaalf jaar bestaande beloningsverschillen tussen oost en west plus de uitzonderingssituatie die in 1999 geschapen werd voor de tenslotte failliet gegane bouwreus Philipp Holzmann.