Zeven huizen bouwen in één week

Niks tropische stranden, in één week tijd moeten zeven huizen worden gebouwd. Thijsse Bouw realiseert een project van de internationale organisatie Habitat for Humanity in Ghana.

Het was een aangekondigde bijeenkomst. Alle 39 werknemers van Thijsse Bouw uit Den Haag werden verwacht voor een mededeling van directeur H. Boer. “We worden verkocht, we gaan failliet, Henk Boer gaat weg”, gonsde het van de geruchten. Maar voor Boer zelf was het ook spannend. Hij zou proberen het personeel enthousiast te krijgen om in Ghana te gaan werken.

Plaats van handeling wordt een project van de internationale organisatie Habitat for Humanity. Die zet in een groot aantal derdewereldlanden woningbouwprojecten op voor mensen met weinig geld. Boer wil daarmee in oktober op een bijzondere manier aandacht besteden aan het vijftigjarig bestaan van zijn bedrijf.
“Ik maakte me zorgen over de aankondiging: hoe verkoop ik het aan het personeel, hoe zullen ze reageren.” Er zitten er tussen, schetst hij, die zich niet al te genuanceerd uiten. “Bij wie, zeg maar, om de paar zinnen een discriminerend woord valt.”
Maar het bleek juist één van de meest uitgesprokenen op dat vlak die zich als eerste aanmeldde. Binnen de kortste keren had Boer dertig mensen op de lijst. Slechts een klein aantal doet niet mee, “in verband met zwangerschap, vliegangst of andere persoonlijke redenen”.
Bijzonder dat enthousiasme, vindt Boer, want het wordt geen snoepreisje. Niks tropische stranden, in één week tijd moeten zeven huizen worden gebouwd. Een marathon: “Er zal gewerkt worden, vanaf zes uur ’s morgens en in een ander klimaat dan we gewend zijn.”
De huizen zijn voor mensen die nét niet tot de allerarmsten behoren. Ze krijgen een renteloze lening en moeten meebouwen aan het eigen huis en dat van anderen. Dat is een economische manier van werken, het is goed voor de sociale samenhang en het gevoel van eigenwaarde, is de gedachte. De aflossing van de lening gaat in een fonds waarvan weer nieuwe projecten worden gefinancierd.
“Ik heb de jongens op het hart gedrukt: denk nou niet dat wij die mensen gaan leren hoe het moet. Wij gaan alleen maar helpen. Het is de plaatselijke organisatie die het project trekt.” Zelf zegt Boer graag wat te doen voor de Derde Wereld maar anderen zien het wellicht op de eerste plaats als avontuur, denkt hij. “Een weekend naar Londen is leuk maar dat ben je na een aantal jaren vergeten. Dit creëert teamgeest, het blijft je je leven lang bij.”
Hij hoopt dat de deelnemers ook iets meekrijgen over het leven in de Derde Wereld en er positiever over gaan denken. “Dat zou prettig zijn, maar misschien ben ik daarin wel te idealistisch.”
Thijsse Bouw heeft in de loop der jaren de Derde Wereld zelf ook zien aankloppen in Den Haag. Onder het personeel bevinden zich naast authentieke Hagenenaars inmiddels veel mensen uit Suriname, Aruba, Rusland en voormalig Joegoslavië. Maar de talrijke immigranten uit Marokko en Turkije die in de stad wonen, melden zich nauwelijks. Dat heeft, is hem duidelijk geworden, te maken met de lage status van het werk van bouwvakker in die landen. “Het is wel zorgelijk als we daarom in de toekomst personeel moeten gaan werven in Oost-Europa.”
Boer denkt erover zich vaker in te zetten voor mensen in ontwikkelingslanden. Zogauw zijn pensioen nadert, wil hij gaan kijken wat hij daarna voor ze kan doen, kondigt hij vast aan.