Tuin wordt wakker, dus tijd om te snoeien

Maart is de maand waarin de tuin wakker wordt. Op het eerste gezicht dan, want onderhuids en ondergronds is de natuur al geruime tijd hard aan het werk. Het bodemleven is weer actief en de sapstromen zijn weer stijgende. Het zwellen van de knoppen en het ontluiken van bladeren zal binnenkort in alle hevigheid losbarsten en dus is het nu een prima tijd om diverse planten, indien nodig, te snoeien.

Ik zeg niet voor niets indien nodig, omdat de gedachte nog steeds leeft dat planten gesnoeid moeten worden. Maar planten mogen gesnoeid worden indien ze gebreken vertonen of gewoon te groot worden voor de plek waar ze staan. Snoeit u een plant niet dan zal deze in zijn natuurlijke vorm blijven, rijk bloeien en geen onnodige snoeiwonden krijgen. In veel gevallen zal het echter zo zijn dat takken overhangen, dat u de plant niet fraai meer vindt of u hebt een van de bekende uitzonderingen die ieder jaar verplicht moeten worden gesnoeid zoals de pluimhortensia, hortensia 'Annabelle', lavatera of de meeste rozen. Om maar meteen met de laatste te beginnen. Deze snoeit u elk jaar om zo groot mogelijke bloemen te krijgen (en dus niet zoveel mogelijk) en om te voorkomen dat de twijgen zo lang worden dat ze door het gewicht van blad, bloem en water zullen afscheuren. Het verhaal van de rozen over binnen- en buitenogen komt u wellicht vaag voor, maar is zeer lastig in de praktijk. U snoeit struikrozen en rozen op stam door de groene twijgen, de niet verhoute delen, allemaal af te knippen tot op zo'n 20 cm en dat is ongeveer de lengte van een snoeischaar. U kijkt daarbij niet naar de ogen en zult zien dat de rozen weer perfect uitlopen. Klimrozen snoeit u door u een aantal hoofdtakken te laten staan en alle zijtwijgen in te korten tot ongeveer 6-7 cm. Pluimhortensia en hortensia 'Annabelle' bloeien op eenjarig (vaak slap) hout en maken ook nog eens geweldig grote bloemen. Als u deze planten niet snoeit worden de twijgen veel te lang en gaan ze doorhangen op het moment van bloei. Terugknippen dus tot zo'n 40 cm. Voor lavatera geldt hetzelfde en in zekere zin ook voor de vlinderstruik, hoewel die twijgen heeft die de bloemen makkelijk kunnen dragen maar fraaier blijft als u hem ieder jaar of om het jaar snoeit. Alle andere hortensia's mag u verjongen als ze te groot worden, maar verspreidt dit dan over drie jaren. U haalt ieder jaar eenderde van de dikste en hoogste twijgen volledig weg (tot vlak boven de grond) en laat de rest van de hortensia met rust, want dan heeft u deze zomer weer gewoon bloemen. Alle twijgen inkorten is niet aan te raden omdat u deze zomer dan bijna geen bloemen krijgt. Oude bloemen verwijderen mag overigens altijd. Bolcatalpa en bolrobinia kunnen nu, net als de knotwilg, zeer sterk worden gesnoeid om de kroon te verjongen. U mag zelfs zover gaan dat u alle twijgen verwijdert, maar u mag de takken ook inkorten, hoewel dit een minder fraai beeld geeft. Bladverliezende hagen zoals liguster, beuk en haagbeuk mogen nu (sterk) gesnoeid worden, maar wacht nog even met de esdoorn vanwege het 'bloeden'. Bladhoudende hagen kunt u beter iets later in het seizoen snoeien, rond eind april. Alle overige bladverliezende heesters mogen nu ook gesnoeid, ook als ze binnenkort gaan bloeien zoals forsythia, magnolia en prunus. Snoeien na de bloei is dus geen verplichting. Als u de afgeknipte twijgen op de vaas zet heeft u zelfs dubbel plezier, omdat deze nog gaan bloeien en het restant van de struik buiten (meestal zo'n 70%) bloeit daarna. Twijgen inkorten mag, maar ook in dit geval zijn hele twijgen, eventueel tot vlak boven de grond, fraaier en beter. Grootbloemige clematis bloeit na verloop van tijd alleen nog maar bovenin de plant en is onderin verhout. Dit kunt u veranderen door de klimmer nu hard aan te pakken door alle oude twijgen te verwijderen tot zo'n 30 cm boven de grond. De plant zal enorm reageren en opnieuw uitlopen waardoor u deze zomer weer bloemen krijgt van onder af aan.

Alle afgestorven delen van vaste planten, ook waterplanten, mogen nu worden verwijderd. U zult zien dat veel vaste planten onder het oude blad alweer nieuwe maken.