BRUGGE - De toren van de Sint-Pauluskerk op Sint-Pieters is al jaren in slechte staat. Een oplossing blijft echter uit. Het ACW Sint-Pieters voerde daarom gistermorgen actie. De stad Brugge en de kerkfabriek moeten de knoop nu eens eindelijk doorhakken, luidt het.
,,Het is al enkele jaren dat de toren, die overigens ook door de Monumentenwacht is afgekeurd, door betonrot is aangetast. Het bisdom en de stad Brugge zijn voor een afbraak, maar de kerkfabriek wil daar niet van weten, want dan moet er nog een oplossing gezocht worden voor de opstal van de klokken. De kerkfabriek is voorstander van een voorlopig herstel, door het aanbrengen van een verstevigingsmuur in het midden van de toren. Zo zou de toren nog een jaar of twintig kunnen meegaan'', zegt Georgina Denolf, gemeenteraadslid (CD&V) en lid van de kerkfabriek.
Het herstel van de toren zou ongeveer 150.000 euro kosten, de afbraak evenveel. Maar in het laatste geval zou de Sint-Pauluskerk het zonder toren moeten stellen. Een kerk zonder toren ziet het ACW nu ook niet meteen zitten.
Intussen is de directe omgeving van de toren al een hele tijd met nadarhekken afgezet. ,,Dichtbij de toren zijn OCMW-woningen gebouwd. Dagelijks komen tal van mensen voorbij de toren, ook kinderen van de school in de Potentestraat die naar het sportcomplex Tempelhof gaan sporten. Daarom moet er vlug een oplossing komen en nemen we naar aanleiding van deze actie opnieuw contact met de stad Brugge'', zegt voorzitter Jan Dekersgieter van het ACW Sint-Pieters.
De nadarhekken zijn geen overbodige maatregel, want de afgelopen jaren zijn al verscheidene brokstukken naar beneden gekomen. De toren, die in 1969 werd ingewijd door wijlen bisschop Emiel De Smedt, is al 33 jaar oud. Betonrot is in dit geval een normaal verschijnsel, meent ingenieur Frank Verheye, secretaris van het Studie- en Actiecomité (SAK) van Sint-Pieters.
Toren helt over
De afgelopen jaren galmt er slechts één torenklok, maar bij huwelijken en begrafenissen durft men wel nog alle registers opentrekken. Maar zelfs als er maar één klok te horen valt, om het uur, dan is dat nog van het goede teveel, vindt Frank Ruysschaert, die in een appartement rechtover de klokkentoren woont.
,,De luidspreker is slecht afgesteld. Als men buiten staat en de klok weergalmt, kan men elkaar niet meer verstaan. Waarom moet die klok trouwens zo hard luiden? Er wonen hier maar duizend mensen.''
Dit neemt niet weg dat ook Ruysschaert om veiligheidsredenen voor een vlug herstel pleit. Betonrot is trouwens niet het enige probleem, zegt hij. ,,Als je goed kijkt, zie je dat de toren overhelt naar de Blankenbergse Steenweg toe. Wellicht omdat men de funderingen niet zo goed heeft uitgevoerd.''
Meest gelezen
- Bouw & Wonen Partners:
