NAV vraagt overheidstussenkomst bouwgrondprijzen

Recente cijfers uitgegeven door de afdeling statistiek van de federale overheid (het vroeger Nationaal Instituut voor Statistiek) winden er geen doekjes om. De gemiddelde prijs van bouwgronden van 2004 is maar liefst 7 maal hoger dan de prijs die men in 1975 betaalde. Waar men in 1975 nog voor 8,8 euro een vierkante meter kon aankopen, is de gemiddelde prijs gestegen tot niet minder dan 62,7 euro in 2004. Deze Belgische prijzen zijn echter peanuts wanneer we de prijzen bekijken die in Vlaanderen gevraagd worden, namelijk een gemiddelde van 94 euro per vierkante meter. Een enquête in het voorjaar bij 200 Vlaamse architecten toonde aan dat de kostprijs van bouwgronden als bijzonder problematisch wordt ervaren. NAV, de Vlaamse Architectenorganisatie, vraagt aan de overheid gecoördineerde inspanningen om de prijzen onder controle te houden.

NAV ergert zich vooral aan het gebrek aan een coördinerend beleid ter zake. NAV is reeds lang vragende partij naar een door de Vlaamse overheid opgerichte task force om het probleem te controleren. NAV merkt echter weinig initiatief. De positieve conjunctuurcijfers in de bouwsector doen op dit vlak zeker geen goed. Men vergeet teveel dat het effect van de lage rente ook eindig is.

NAV maakt zich ongerust dat de prijzen van de bouwgronden en de prijzen van het onroerend goed vroeg of laat de conjunctuur zullen aantasten. Men kan nu al merken dat de hap die de bouwgrond neemt uit het bouwbudget een nefaste invloed heeft op de grootte van de woning, op het gebruik van kwalitatieve bouwmaterialen en algemeen op de afwerking van de woning. De tendens om opnieuw meer zelf te doen aan de woning is hier eveneens door te verklaren.

NAV is vragende partij opdat de overheid zelf meer het heft in handen neemt bij de verkoop van kavels. Er kan op dit vlak zeker een belangrijke rol weggelegd worden voor de Vlaamse Huisvestings-maatschappij, maar ook gemeenten zouden bij grote verkavelingen een quotum van bijvoorbeeld 20% kunnen opleggen voor sociale kavels.

Vandaag wordt echter het initiatief bijna volledig in handen gelegd van promotoren, die door hun financiële slagkracht de strijd om de woonuitbreidingsgebieden telkenmale zullen winnen.

NAV vraagt ook een ontradingsbeleid om speculatie tegen te gaan. Kavels blijven soms tientallen jaren liggen om hun waarde kunstmatig op te drijven. NAV dringt er bij alle lokale besturen op aan om een geactualiseerd bestand op te maken van alle onbebouwde doch bebouwbare percelen. De gemeenten kunnen ook via een gedifferentieerde belasting op de onbebouwde percelen zorgen dat ze vlugger op de markt komen. Het decreet op de ruimtelijke ordening geeft hen daartoe de middelen.

NAV, de Vlaamse Architectenorganisatie, vindt het trouwens hemeltergend dat het probleem van de koppelverkoop in de bouwsector nog steeds niet werd aangepakt. NAV is overtuigd dat de koppeling van bouwgrond aan de verplichting om er met de ene of andere firma een woning te bouwen de prijzen zeker niet ten goede komt ondanks de ‘geruststellende’ berichten terzake van de promotoren zelf. Wetgevende initiatieven om het probleem aan te pakken worden tot op heden deskundig door de belanghebbenden de mond gesnoerd.