Overdag blijft het paviljoen gesloten en staat de vorm symbool voor het klassieke, traditionele museummodel van de witte kubus. Na zonsondergang opent het paviljoen zich hydraulisch, waardoor een dynamische, architectonische installatie vrijkomt die de ruimte royaal omarmt. De witte muren worden projectievlakken die telkens - als de huid van een kameleon - een ander uiterlijk aannemen. Zo wordt Pleinmuseum een eigentijds podium voor visuele communicatie, een platform waar kunstenaars en ontwerpers kunnen communiceren met een breed publiek. Pleinmuseum is een project van ontwerper Rene van Engelenburg. Hij stelt hiermee een nieuw concept voor: een open, flexibel museum dat laagdrempelig is en vanzelfsprekend deel uitmaakt van de stedelijke omgeving. Met dit project biedt Rene van Engelenburg een alternatief voor het klassieke museum, waarbij kunst en kunstenaars worden afgeschermd van de buitenwereld.

