We tonen onderstaand een enkel getekend voorbeeld uit het rapport: een van de plekken in het woonblok nummer 2 waar een vloer van 17 cm dikte aansluit op een vloer met een dikte van 21 cm. Links is te zien wat er aan wapening in de vloer moest zitten en rechts de in het gebouw aangetroffen situatie... Geen enkele wapening op de bekistingsplaat en veel te weinig bovenwapening; je gelooft je oren niet! En je begrijpt niet dat er gewoon gestort is: zelfs de uitvoerende bouwvakkers zou toch moeten zijn opgevallen dat er geen wapening in de kist lag. Bij scheurvorming zou de betreffende vloer direct bezwijken; kortom het complex is volkomen terecht ontruimd. De genoemde vloeren worden nu onderstempeld [waar hoorden we dat eerder?].
Deze 'bouwplaats' toont weer eens aan hoe de verhoudingen in de vaderlandse bouw stapsgewijs verziekt zijn geraakt: bouwers die hun eigen projecten genereren en financieren, hun eigen uitvoerende werk 'controleren', hun adviseurs en hun onderaannemers in tijd en geld onder maximale druk zetten, volstrekt ontoereikende coordinatie... Hier vielen gelukkig geen slachtoffers, maar die voorbeelden kennen we elders in Nederland natuurlijk al wel.
Sinds het beruchte 'Stopera-effect' in de tachtiger jaren van de vorige eeuw werd de verantwoordelijkheid voor het bouwkundig toezicht en de financiele afhandeling langzaam maar zeker weggehaald bij het architectenbureau. Het lijkt goed dat architecten en constructeurs gezamenlijk [BNA plus ONRI?] de sector nieuwe en afdoende mogelijkheden gaan bieden voor verantwoorde vormen van onafhankelijk toezicht op de bouwplaats. Intussen hebben we vooral te doen met Vera Yanovshtchinsky uit Den Haag [VYA], de ontwerpend architect van dit Bos en Lommercomplex; je zal zo'n opdrachtgever [Hillen en Roosen samen met toen nog Multi Vastgoed] hebben...
