In Shanghai is alles mega

Tim Jeanné durft geen cijfers te noemen over de bouwmarkt in Shanghai. “Alles is mega”, vertelt het vestigingshoofd van DHV met een Limburgse tongval.

Om de hausse niet te missen wil het Amersfoortse ingenieursbureau DHV in de Chinese metropool de omzet verdrievoudigen.

In het centrum van Shanghai hangt de geur van nat beton. De zware lucht verdringt de uitlaatgassen van de talloze Volkswagen Santana-taxi’s die gewoonlijk het odeur van de industriestad verzorgen. In Shanghai wordt gebouwd, zo bevestigen de betonnen skeletten van half afgebouwde torens die de skyline van de stad het uiterlijk geven van een halfrot gebit.
De economie van Shanghai groeit jaarlijks zo’n 11 procent. Om de razendsnelle ontwikkeling van de stad ruim baan te geven, zijn nieuwe huizen, wegen en kantoren nodig. Ongehinderd door inspraakprocedures en milieuwetgeving die in het ontwikkelingsland zo goed als niet bestaan, wordt het jarenlang door de communistisch regering van China verwaarloosde Shanghai in hoog tempo omgebouwd tot een moderne wereldstad. Daarbij gaat het om fikse bedragen. Zo besteedde de stad in 2002 alleen al aan infrastructuur, goed voor ruim een kwart van alle bouwinvesteringen, bijna 6 miljard euro.
De bouwlust van Shanghai is niet onopgemerkt gebleven. In de stad verdringen zich inmiddels bouwers, ingenieurs en architecten uit heel de wereld om lucratieve contracten binnen te halen.
Om in een dergelijke markt een vuist te kunnen maken, heb je volgens Jeanné een bepaalde omvang nodig. De 3,5 miljoen euro omzet per jaar die het DHV-kantoor in Shanghai momenteel met zo’n 45 mensen realiseert is daarvoor niet genoeg. Jeanné wil de komende drie jaar zijn omzet verdrievoudigen en laten stijgen naar zo’n 10 miljoen euro per jaar.

School
Dit jaar maakt DHV Shanghai, dat als voormalige Philips-dochter met name sterk is in de bouw van fabriekshallen voor de productie van bijvoorbeeld cd’s of microchips, een exotisch uitstapje. De onderneming begeleidt in opdracht van de Frans-Duitse school in Shanghai de bouw van een nieuwe campus. Het hele project gaat zo’n 18 miljoen euro kosten.
Voor het opschrijven van een programma van eisen voor het gebouw dat in de voorstad Qing Pu van de Aziatische metropool wordt neergezet, heeft Jeanné enkele collega’s uit Nederland over laten komen die zich in dergelijke klussen hebben gespecialiseerd. “Vroeger was het zo dat wij vanuit Shanghai de mensen in Amersfoort ondersteunden. Tegenwoordig zijn we echt een zelfstandige vestiging en gaat het andersom. Wij halen mensen uit Nederland naar China voor de opdrachten die DHV Shanghai zelfstandig uitvoert”.
De scholenspecialist van DHV heeft het niet makkelijk gehad. Hij moest het niet alleen de Franse en de Duitse opdrachtgevers maar ook de Chinese bureaucraten naar de zin maken. Daarbij werden soms principiële discussies gevoerd. Zo konden de partijen het niet eens worden over de lichtinval van het gebouw. “Volgens de Europese regels moeten de ramen van de lokalen aan de schaduwkant geplaatst worden zodat de hitte van de zon zoveel mogelijk buiten blijft. De Chinezen willen de ramen in verband met de verwarming van de leslokalen (In China hebben veel scholen ook nu nog geen centrale verwarming, red.) juist aan de zonkant hebben”.
Door het verschil van inzicht over de plaatsing van de ramen liep bijna het hele bouwproject vast. “De Chinese ambtenaren dreigden de bouwaanvraag in zijn geheel af te wijzen”, vertelt Jeanné.
Uiteindelijk zijn de bureaucraten op basis van argumenten overstag gegaan. “Wij hebben ze er van weten te overtuigen dat bij moderne gebouwen de toepassing van zo’n regel weinig zin heeft.” Jeanné glimlacht. “Bouwvoorschriften in China zijn soms wel vijftig jaar oud. Of meer! Deze komt uit de tijd toen scholen standaard geen verwarming hadden.”
Wie in China bouwt, worstelt niet alleen met de ambtenaren. Ook toeleveranciers werken niet altijd mee. Voor de stroomvoorziening op het bouwterrein van de campus kan Jeanné slechts bij één staatsbedrijf terecht, het Power Supply Bureau.

Chantage
De stroomleverancier wilde best leveren maar deed dat alleen als ook tegelijkertijd een contract werd afgesloten voor levering van de elektronische installaties van de nieuwe internationale school. Jeanné: “We hebben ons afgevraagd: Gaan we op deze chantage in of niet?”
Uiteindelijk is besloten om de gedwongen levering af te wijzen. Gevolg is nu wel dat er geen bouwstroom op het terrein aanwezig is terwijl de heipalen al de grond in moeten. “Het funderingsbedrijf zorgt nu met generatoren zelf voor stroom. Ondertussen gaan wij in onderhandeling met het stroombedrijf om het bouwterrein van elektriciteit te voorzien voordat de aannemer aan de slag gaat”.
Het schoolproject mag dan interessant zijn, de omzetgroei van 70 procent die Jeanné dit jaar wil realiseren zoekt hij grotendeels in andere opdrachten. De komende jaren wil DHV Shanghai vooral groeien op het gebied van tunnel- en wegenbouw. Wat voor de DHV-vestiging, die zijn sporen vooral heeft verdiend in industriële bouwwerken, een hele nieuwe markt is. De internationale school draagt op zijn eigen manier bij aan het realiseren van de omzetambities. De bouwcommissie die het bestuur van de school begeleidt bestaat volledig uit managers van grote concerns zoals de Duitse chemiereus Bayer en het elektronicaconcern Siemens.
Voor Jeanné is de klus hierdoor als een prachtig podium om mogelijke opdrachtgevers te laten zien wat DHV in huis heeft. “Nadeel is wel dat als je het goed verprutst, je nergens meer aan de bak komt”, grapt de nuchtere Limburger.
Het eerste succes is al behaald. Via een directeur van de Zwitserse geur- en smaakstoffenfabrikant Givaudan, die in de bouwcommissie van de school zit, is inmiddels de eerste vervolgopdracht binnengehaald.